En jawel, we hebben goed gekozen! Bordjes gevuld met allerhande lekkers dat we nog nooit geproefd hadden (een tempura van wijngaardslakken en inktvis alstublieft), experimentele combinaties, verschillende schuimpjes, zalfjes en crunches. Een korte samenvatting van alles wat we op ons bord kregen: coquilles overgoten met gerookte boter, een bolletje sake, zalig mals vlees met chorizosaus, een loempia van paella en een appelflap ‘anders’ (crumble met appel en nootachtig iets, suikerspin,…).
Zoals Sergio Herman het zou verwoorden: “Het waren best geile gerechjes.” Niet elke combinatie was even geslaagd, maar toch respect voor het kunnen van ‘de meester’.

En last but not least, het flesje wijn bij het hoofdgerecht was voor ons wel een topper: La Capra Pinotage uit 2008 van Fairview. Wij gaan alvast internetgewijs op zoek naar een verdeler (en yes, al meteen gevonden in Wilsele).

En ook Knack uit zich lovend over dit restaurantje in Oud-Heverlee.

De film werpt een blik op het leven van Jacky Vanmarsenille, een Limburgse veehouder. Hij is er niet vies van zijn beesten en zichzelf wat op te peppen met de nodige hormonen. Maar het echte verhaal schuilt in het diepmenselijke leed van Jacky. Waarom is hij wie hij is en gedraagt hij zich zo? Hoe is zijn leven zo geworden? Met mondjesmaat laat Michaël Roskam het zien. Beetje bij beetje vallen alle puzzelstukjes op hun plaats. Het levert een flinke portie suspense op van begin tot eind, doorspekt met emotie en drama.

Matthias Schoenaerts, zwaar getransformeerd voor de rol, zet een bijzonder geloofwaardige prestatie neer. De manier waarop hij Jacky vertolkt klopt helemaal. Men zou haast vergeten dat het zo’n sympathieke knul is. Zelfs het Limburgse dialect, is hij aardig meester. Als er Vlaamse oscars waren, dan kreeg hij er een van mij.
Een knappe montage, een sterk scenario en een flink pak rasacteurs. Veel meer heeft een film niet nodig.

“Soms kan het zijn, dat er in een mensenleven zakes gebeuren waarda iedereen stil van wordt.”

Ik werd er alvast even stil van.

2. Met dank aan ene K.S. – Flight of the conchords met Business time

3. Little lion man – Mumford and Sons (blijft een zalig nummer)

Helaas zijn er zeer velen die dat ook daadwerkelijk doen  in het Leuvense. Resultaat: fietsfile. Vertraagd verkeer richting centrum. Pubers die met 4 naast elkaar fietsen en beslissen dat ze het alleenrecht hebben op de weg, oude madammekes die nauwelijks vooruit geraken, fietsers die je de pas afsnijden,… het is dagelijkse kost. De fietsfile is altijd een humeurverpester ‘s ochtends. Want in plaats van mijn toptijd van 8 minuten, duurt het meestal dubbel zolang eer ik daadwerkelijk aan mijn bureau geraak. Getroost uzelf dus, automobilisten aller landen, want ook fietsers staan dagelijks in de fietsfile.