Het weekend is altijd een beetje thuiskomen, letterlijk dan. Uit verveling bakte ik vandaag muffins. U kent ze wel, die lekkere, smeuïge cakejes die in elke zichzelf respecterende koffiebar verkocht worden. En uiteraard bakte ik ze op Engelse wijze, met een receptenboekje dat ik lang geleden eens kocht. Ik besloot maar te gaan bakken, gezien ik deze ochtend schandelijk vroeg op hardhandige wijze door mijn vader werd gewekt. Ik had toch niets beters te doen. Muffins bakken dus, en verorberen bij een bakje koffie. Koffiepauze is bij ons een vast ritueel geworden. Elke zaterdag en zondag omstreeks 15 uur. Koffie met taart en nietszeggende gesprekken.
“ Je hebt je tanden niet in”, zei ik tegen mijn moeder. Ze sloot snel haar mond en glimlachte ongemakkelijk. Ze ziet er niet uit zonder tanden, maar toch doet ze ze steeds uit. Nu moet je weten dat ze net haar voorste tand kwijt is. Een gapende leegte leek me aan te staren als ze weer sprak. Ik wilde haar niet in verlegenheid brengen, maar mijn blik werd steeds naar het zwarte gat gezogen waar haar tand zou moeten staan. Ik keek naar buiten. Vader kuchte en lispelde om moeder te imiteren. Spreken kan ze ook niet al te best zonder tanden. “De muffins zijn lekker, geef er mij nog maar eentje, en een goeie dikke”, zei mijn obese vader nog. Ik schonk nog een kopje koffie uit en bediende mezelf en de rest van een tweede muffin.
Het zijn zo van die zaterdagen.

Ik zou een boek kunnen schrijven over de dingen die me ergeren. Ik ben dan ook niet de meest verdraagzame persoon die op deze wereldbol rondwandelt. Ergernis één vandaag: muggenbeten. De zon schijnt amper en dat vervloekte ongedierte is weer van de partij. Mocht ik kunnen, ik maakte met mijn ongewenste gast een deal dat zij één keer mocht steken om te overleven. Maar het probleem met muggen is dat zij niet één enkele keer steken. Neen. Muggen zijn van nature duidelijk gulzige wezens, die zich niet één, maar meerdere malen tegoed doen aan het zoete bloed van hun prooi. En dan is het daarbij ook nog niet voldoende dat ze jeukerige zwellingen over heel het lichaam veroorzaken. Neen hoor. Ze moeten daarbij ook nog eens de prooi wakker maken tijdens hun jachtpartij door irritant te zoemen rond het hoofd van het nietsvermoedend slachtoffer dat rustig ligt in te dommelen.