Een zalfje originaliteit en een streepje smaak

Vorige week zijn we last minute op zoek gegaan naar het betere restaurant in het Leuvense. Er was namelijk wat te vieren, en dan tasten we al eens dieper in de portemonnee. Er is natuurlijk aanbod genoeg in Leuven centrum. Maar ons doelpubliek was met de wagen. Noodgedwongen op zoek naar iets lekkers in de rand dus.
Het internet bracht het Spaans Dak onder onze aandacht. Niet echt bij de deur, maar wel idyllisch gelegen aan de Zoete Waters. Top voor een zonnige lentedag. De foto’s op hun website prikkelden ook meteen onze nieuwsgierigheid, dus we waren al vrij snel verkocht.

En jawel, we hebben goed gekozen! Bordjes gevuld met allerhande lekkers dat we nog nooit geproefd hadden (een tempura van wijngaardslakken en inktvis alstublieft), experimentele combinaties, verschillende schuimpjes, zalfjes en crunches. Een korte samenvatting van alles wat we op ons bord kregen: coquilles overgoten met gerookte boter, een bolletje sake, zalig mals vlees met chorizosaus, een loempia van paella en een appelflap ‘anders’ (crumble met appel en nootachtig iets, suikerspin,…).
Zoals Sergio Herman het zou verwoorden: “Het waren best geile gerechjes.” Niet elke combinatie was even geslaagd, maar toch respect voor het kunnen van ‘de meester’.

En last but not least, het flesje wijn bij het hoofdgerecht was voor ons wel een topper: La Capra Pinotage uit 2008 van Fairview. Wij gaan alvast internetgewijs op zoek naar een verdeler (en yes, al meteen gevonden in Wilsele).

En ook Knack uit zich lovend over dit restaurantje in Oud-Heverlee.