Rundskop
februari 19, 2011 Geef een reactie
De verwachtingen waren hooggespannen. Een rits positieve recensies en de vele media-aandacht rond de film had op mij alvast het juiste effect: mijn interesse was gewekt. Deze film was een must-see. Een bioscoopbezoek drong zich dus stilaan op. Want enkel voor must-sees wil ik de woekerprijzen neertellen die tegenwoordig gangbaar zijn in de u welbekende, Amerikaans ogende bioscoopketen.
De film werpt een blik op het leven van Jacky Vanmarsenille, een Limburgse veehouder. Hij is er niet vies van zijn beesten en zichzelf wat op te peppen met de nodige hormonen. Maar het echte verhaal schuilt in het diepmenselijke leed van Jacky. Waarom is hij wie hij is en gedraagt hij zich zo? Hoe is zijn leven zo geworden? Met mondjesmaat laat Michaël Roskam het zien. Beetje bij beetje vallen alle puzzelstukjes op hun plaats. Het levert een flinke portie suspense op van begin tot eind, doorspekt met emotie en drama.
Matthias Schoenaerts, zwaar getransformeerd voor de rol, zet een bijzonder geloofwaardige prestatie neer. De manier waarop hij Jacky vertolkt klopt helemaal. Men zou haast vergeten dat het zo’n sympathieke knul is. Zelfs het Limburgse dialect, is hij aardig meester. Als er Vlaamse oscars waren, dan kreeg hij er een van mij.
Een knappe montage, een sterk scenario en een flink pak rasacteurs. Veel meer heeft een film niet nodig.
“Soms kan het zijn, dat er in een mensenleven zakes gebeuren waarda iedereen stil van wordt.”
Ik werd er alvast even stil van.