Media en politiek april 17, 2008

Ik ben allesbehalve een trouwe lesganger. Maar toen ik me deze week realiseerde dat ik van een bepaald vak slechts één les bijwoonde, vond ik dat het tijd was toch iets vaker te gaan. De lessen zijn sowieso specifieker en interessanter dan de eerste jaren, maar die masterproef slorpt toch een groot deel op van de beschikbare tijd. Zo gezegd, zo gedaan. En zo stond ik deze week in de aula klaar om een gastcollege van de heer Eyskens en de heer Tegenbos aan te horen. Eyskens was present als verdediger van de politieke wereld en Tegenbos als specialist uit het journalistieke veld. Beide leken al een aantal decennia mee te draaien in hun wereldje. Enthousiast praatten ze over de verhouding tussen de media en de politiek. Ik kon me nauwelijks ernstig houden toen Eyskens, een klein, stevig kereltje van 75, vrolijk zijn uiteenzetting gaf en niet vergat nu en dan een sneer te geven aan journalisten. Moraal van hun verhaal: de verhouding tussen media en politiek is en blijft een problematisch gegeven. Complexe thema’s moeten in amper enkele minuten duidelijk worden gemaakt aan het publiek via de media, de personalisering van nieuwsverhalen wordt steeds verder doorgedreven en niet-communicatievaardige politici vallen ten prooi aan het roofdier dat de media is. Aldus Eyskens. Al gaf Tegenbos daar wel stevig weerwoord: ook de politiek bepaalt wat de media aan bod laat komen, het is niet altijd de media die aan agenda-setting doet. En mensen hebben recht op alle nieuws, ook al is dat nadelig voor bepaalde personen of partijen.
Al bij al wel een interessante discussie, al bleven beiden natuurlijk hun eigen domein hardnekkig verdedigen. Overwinnaar in de discussie was voor mij Eyskens, omdat hij met veel flair en wijsheid zijn standpunten wist te rechtvaardigen.